توی اینترنت که پرسه می زنم می بینم جامعه شناس ها نسبت به روان شناس هاهم سایت های قوی تر و جالب تری دارن هم وبلاگ های بچه های جامعه شناسی پر دغدغه تر و پر و پیمون تره. حتی تو شبکه های اجتماعی هم وضع به همین ترتیبه و جامعه شناس ها فعال تر و حساس تر به همه ی مسائل درو برشون هستن. این حالت رو البته توی دانشگاه هم می شد دید. بچه های جامعه شناسی اغلب واقعن علاقمند به مباحث جامعه شناسی بودن، توی انجمن ها و گروه های مختلف فعال تر بودن و بیشتر هم نظر می دادن، اما بچه های روان شناسی نسبتن منفعل بودن و امتحانی میدادن و همین. الان هم تو دنیای مجازی ما سایت های به روز و استخون دار روان شناسی تقریبن نداریم، چیزی که هم کاربردی و هم علمی باشه. حتی سایت روان شناسی اجتماعی رو هم اون دسته از روان شناسان اجتماعی به وجود آوردن که بیشتر در حیطه ی جامعه شناسی کار کرده بودن.

شاید اشکال از اساتیدمون باشه که خیلی آدم های حساسی روی دور و بر خودشون نیستن و هنوز توی دعواهای گروهی و کسب منافع شخصی شون موندن. گرچه بازم نمی تونم بفهمم که چطور سال ها خوندن روان شناسی که مرکز توجه و تاکیدش آدم ها و رفتار اون هاست، چیزی رو تغییر نداده و این آدم ها رو نسبت به دور و برشون حساس نکرده. شاید هم روان شناسی به صورت علمی و واقعی هنوط تو ایران شناخته شده نیست، حتی برای خود اهالی روان شناسی.

فکر می کنم جامعه ی ما در حال حاضر خیلی به علوم انسانی مثل روان شناسی و جامعه شناسی نیاز داره. باز خوبه که جامعه شناس ها بیکار ننشستن و همایش های مفیدی مثل همایش ملی آسیب های اجتماعی ایران رو برگزار می کنن، با اینکه این همایش لغو شد تا باز هم کمتر درباره ی آسیب های اجتماعی حرف زده بشه.

باشد که ما روان شناسان هم رستگار شویم.

هم برای مقایسه و هم برای استفاده، بعضی از سایت های مهم اهالی جامعه شناسی و روان شناسی رو اینجا می ذارم.

+ انجمن جامعه شناسی ایران

+ انجمن روان شناسی ایران

+ انجمن علمی روان شناسی بالینی

+ انجمن روان شناسی اجتماعی ایران

+ پژوهشکده علوم شناختی

+ سایت انسانشناسی و فرهنگ