سورمه

چی بنویسم؟ این روزا خیلی حوصله ی نوشتن ندارم. خبرهای بد زیادن. این مطلب رو برای یه جای دیگه نوشته بودم اما شما که غریبه نیستین، اینجا هم می ذارمش. امیدوارم زودتر از این حال و هوا بیام بیرون.

بنا هایی که از بی توجهی رنج می برند

در شهر های مختلف ایران بناهایی شامل خانه ها، عمارت ها، کاروانسراها و... وجود دارند که با وجود قدمت و ارزش تاریخی خود در حال تخریبند و هر روز خبر تخریب بنایی از گوشه و کنار به گوش می رسد. بسیاری از این بنا ها آنقدر در بین مردم شناخته شده نیستند تا حساسیتی را برانگیزند یا مردم گوشه چشمی به آنها داشته باشند. ممکن است هر روز از کنار یکی از این آثار با ارزش رد شده باشیم اما آنها را نشناسیم و بی توجه، بی آنکه سری بلند کنیم از کنارشان رد شویم.

کشورهای دنیا هر خرابه ای از گذشته شان را برای نشان دادن قدمت و تاریخشان ارج می نهند و ما به نظاره تخریب آثاری می نشینیم که شهرت بعضی از آنها تا فرسنگ ها دورتر از سرزمینمان رسیده است.

امروز خیلی از ما سلسله های پیشین را برای سالم نگه نداشتن میراث ایران و به باد دادن هر چه برای این سرزمین باارزش است نفرین می کنیم؛ شاید وقت آن رسیده که از خود بپرسیم آیندگان ما، ما را برای اینهمه بی خبری، بی توجهی و سهل انگاری نفرین نخواهند کرد؟