قضیه شکل اول، شکل دوم
الان یه فیلم خوب دیدم، «قضیه شکل اول، شکل دوم» از عباس کیارستمی. فیلم سال 1358 ساخته شده. معلم داره پای تخته شکل گوش رو می کشه و یه دانش آموز از عقب کلاس روی میز میزنه و هربار با برگشتن معلم صدا قطع می شه. معلم در نهایت به دو ردیف آخر کلاس می گه یا بگن کی بوده یا برای یه هفته فقط می تونن پشت در کلاس باشن. بچه های دو ردیف هم بلند می شن و با هم می رن بیرون.
بعد کیارستمی از آدمای مختلف سوال می کنه که اگه بچه ی شما جزو این بچه ها بود به نظرتون باید می گفت کار کی بوده یا از کلاس می رفت بیرون.
شکل اول اینه که فیلم نشون می ده بعد از دو روز یکی از بچه ها می ره و می گه که کار کی بوده. کیارستمی نظرات رو می پرسه. در شکل دوم بچه ها تا آخر با هم می مونن و بعد از یک هفته می رن سر کلاس. کیارستمی باز نظرات رو می پرسه.
خیلی از کسانی که ازشون سوال شده آدم های شناخته شده و با تفکرات سیاسی خاص هستن، مثل کمال خرازی، مسعود کیمیایی، عزت الله انتظامی، نورالدین کیانوری، صادق خلخالی، نادر ابراهیمی، ابراهیم یزدی، صادق قطب زاده و دیگران که اینهم به نوع خودش فیلم رو جالب تر می کنه به خصوص با شناختی که ما بعد از اینهمه سال از این آدما داریم. البته فکر می کنم خیلی از افراد جواب سوال را با توجه به حال و هوای اون زمان می دن و بعضیاشونم مستقیم به این مساله اشاره می کنن. در واقع شاید الان دیدن این فیلم معنادارتر باشه تا اون زمان.
لیست اسامی افراد پاسخ دهنده به سوال
سورمه نام شخصیت زنِ کتاب سمفونی مردگان عباس معروفی است که من اینجا آن را قرض می گیرم .